Χρήσιμα άρθρα από ειδικούς σε θέματα υγείας και συμβουλές ομορφιάς θα γίνουν η καθημερινή σου έμπνευση για έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Γιατί η ομορφιά ξεκινάει από μέσα σου.

Πρόσφατα Άρθρα

ΑΚΜΗ

ΑΚΜΗ: Μάθε για τους τύπους, τα αίτια & τη θεραπεία

Η ακμή είναι ίσως  η πιο συχνή νόσος της εφηβικής ηλικίας, αν και μερικές φορές εμφανίζεται και κατά την ενήλικo ζωή, και χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των σμηγματογόνων αδένων. Η κοινή ακμή, η οποία είναι αυτή που απασχολεί τον περισσότερο κόσμο, έχει το μοναδικό χαρακτηριστικό των φαγεσώρων, ανοιχτών (μαύρα στίγματα) και κλειστών (μικρά λευκωπά επάρματα) που γεμίζουν τον τριχοσμηγματογόνο θύλακο και είναι η πιο ήπια εκδήλωσή της.

 

ΚΥΡΙΟΤΕΡΟΙ ΤΥΠΟΙ ΑΚΜΗΣ

Στη φλεγμονώδη μπορεί να δημιουργηθούν βλατίδες, δηλαδή μικρά κόκκινα σπυράκια, και φλυκταινίδια, σπυράκια με πύον. Πιο έντονες και συχνά επώδυνες φλεγμονώδεις βλάβες είναι τα οζίδια και οι κύστες, που μπορεί να παραμείνουν στο δέρμα για αρκετές εβδομάδες.

Στη μη φλεγμονώδη ακμή παρατηρούνται μόνο οι φαγέσωρες, ανοιχτοί ή κλειστοί όπως προαναφέραμε, χωρίς εξέλιξη στις βλάβες της φλεγμονώδους ακμής.

Η πιο συνηθισμένη μορφή είναι η «κοινή ακμή» και εντοπίζεται σε περιοχές πλούσιες σε σμηγματογόνους αδένες (κυρίως πρόσωπο-πλάτη-ώμοι-θώρακας). Η ακμή υποχωρεί βαθμιαία στην ενήλικο ζωή και εμφανίζεται συνήθως μεταξύ των ηλικιών 14-17 ετών για τα κορίτσια και 16-19 για τα αγόρια, χωρίς όμως αυστηρό περιορισμό των χρονικών ορίων, ιδίως στις γυναίκες.

 

Που οφείλεται η ακμή;

Δεν είναι γνωστά τα αίτια αν και είναι πολυπαραγοντική νόσος. Οι παράγοντες που εμπλέκονται στην εμφάνισή της είναι:

  • Οικογενειακό ιστορικό (κληρονομικότητα)
  • Ορμονικές διαταραχές
  • Στρες
  • Μετά από ερεθισμό του δέρματος
  • Χρήση ορισμένων φαρμάκων (πχ λίθιο, ανδρογόνα)
  • Χρήση αναβολικών και διαφόρων ναρκωτικών ουσιών
  • Χρήση λιπαρών καλλυντικών

Επηρεάζει πολύ την ψυχολογία του καθενός, γι’ αυτό θα πρέπει οι ασθενείς να δείξουν υπομονή γιατί πρόκειται για μια επίμονη και χρονοβόρα πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, όταν δε εμφανίζεται κατά την εφηβική ηλικία, που τα άτομα είναι ήδη αρκετά ανασφαλή.

 

4 είναι οι παράγοντες που συμμετέχουν στην παθοφυσιολογία της νόσου

  • Η υπερπαραγωγή σμήγματος από τους αδένες του δέρματος, εν μέρει γενετικά καθοριζόμενη, κυρίως από την τοπική δράση των ανδρογόνων και ιδιαίτερα της διυδροτεστοστερόνης μετά την ενζυμική δράση της 5α-αναγωγάσης.
  • Το Propionobacterium acnes το οποίο βρίσκεται στο εσωτερικό των τριχοσμηγματογόνων θυλάκων και παράγει λιπάσες, οι οποίες διασπούν τα λιπαρά οξέα του σμήγματος και θεωρούνται ουσιαστικοί παράγοντες στην παθογένεια της ακμής.
  • Η φλεγμονή, τόσο από το P. acnes όσο και από τη συσσώρευση του σμήγματος και την πίεση στα τοιχώματα του θυλάκου.
  • Η στένωση της εξόδου του τριχοσμηγματογόνου θυλάκου από διαταραχή της κερατινοποίησης των κυττάρων.

 

Η ακμή απαιτεί έγκαιρη αντιμετώπιση προκειμένου να μην υποτροπιάσει και να μην αφήσει ουλές.

Επιπλέον, αν δε γίνει θεραπεία ή δεν επιλεγεί η σωστή θεραπεία, η ακμή μπορεί να επιμένει για πολλά χρόνια. Ακόμη, η  «έγκυρη αντιμετώπιση» αποτελεί την ασφαλή και μόνιμη  λύση του προβλήματος. Δηλαδή με την έναρξη του προβλήματος πρέπει να καταφύγετε σε κάποιο γιατρό, δερματολογικό κέντρο ή νοσοκομείο, έστω κι αν θεωρείτε ότι το πρόβλημα δεν είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Η ακμή είναι νόσος και όχι ένα απλό αισθητικό πρόβλημα. Χρειάζεται ιατρική βοήθεια.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΜΗΣ

Τοπικά φάρμακα

Πρόκειται για ουσίες όπως το υπεροξείδιο του βενζολίου, το αζελαϊκό οξύ, που εφαρμόζονται τοπικά στο δέρμα, σε μορφή κρέμας ή gel, για να αντιμετωπίσουν τους φαγέσωρες και τη φλεγμονή. Μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ξηρότητα, ερυθρότητα, απολέπιση του δέρματος, αποχρωματισμό σε υφάσματα. Με τη καθοδήγηση όμως του γιατρού και το συνδυασμό με ενυδατική κρέμα, οι ενοχλήσεις μετριάζονται. Επίσης τα ρετινοειδή (ανταπαλένη) χρησιμοποιούνται στην τοπική αγωγή της κοινής ακμής. Όλα τα παραπάνω περιορίζουν τον πληθυσμό του P. acnes, έχουν κερατολυτικές δράσεις και μειώνουν τη φλεγμονή.

 

Θεραπεία από το στόμα

Σε περιπτώσεις μέτριας ή βαριάς ακμής συνήθως επιλέγεται η θεραπεία από το στόμα, η οποία χορηγείται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με τοπικά φάρμακα. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Αντιβιοτικά π.χ. τετρακυκλίνες, όπως μινοκυκλίνη και μακρολίδια, όπως ερυθρομυκίνη και αζιθρομυκίνη. Χορηγούνται με στόχο να καταπολεμηθούν τα βακτηρίδια που προκαλούν τη φλεγμονή.
  • Ορμονικά σκευάσματα (π.χ. οιστρογόνα και αντιανδρογόνα) προκειμένου να ρυθμίσουν τις ορμόνες που οδηγούν σε αυξημένη σμηγματόρροια. Σε σοβαρές περιπτώσεις ακμής ή όταν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στις άλλες θεραπείες μπορεί να χορηγηθεί ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό φάρμακο, η ισοτρετινοίνη.

 

Τα τελευταία χρόνια προτείνονται από τους δερματολόγους τρόποι αντιμετώπισης της ενεργού ακμής με τη χρήση lasers, όπως το Er: Glass στα 1550nm ή με φωτοδυναμική θεραπεία, που μειώνουν τον πληθυσμό του P. acnes και προκαλούν σμίκρυνση των σμηγματογόνων αδένων. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι δεν χρειάζεται η λήψη σκευασμάτων από το στόμα με τις όποιες ανεπιθύμητες ενέργειες, ενώ μειονέκτημά τους είναι το σχετικά αυξημένο κόστος τους.

 

Επιστημονική ομάδα CASTALIA

 

Δες εδώ 8 μύθους και αλήθειες για την ακμή

Write your comment